Opwekking naar #bidinhuizen

Corona treft ook de jaarlijkse pinksterconferentie Opwekking. Het niet doorgaan van dit christelijke evenement met vorig jaar 65.000 bezoekers levert een mogelijk tekort op van bijna een miljoen euro. De organisatie vraagt haar achterban het tekort te dekken. Je zou verwachten dat de enthousiaste landelijke achterban deze oproep massaal deelt, maar het is nog opvallend rustig op social media. Toch is er al vier ton binnen.

Het thema van de geannuleerde pinksterconferentie luidt: ‘Het komt door Zijn naam’. Woorden geïnspireerd op Handelingen 3. Petrus en Johannes ontmoeten een verlamde bedelaar, die hen om een aalmoes vraagt. Petrus antwoordt: “Zilver en goud heb ik niet. Maar wát ik heb, geef ik je. Ik zeg je in de naam van Jezus Christus uit Nazaret: Sta op en loop!".’

Treffend: nu Opwekking vanwege corona niet doorgaat moet de organisatie zelf – net als de bedelaar in het verhaal – haar hand ophouden en vraagt zij haar achterban om steun om zodoende het tekort van negen ton (!) te dekken. Daarmee lijkt de eerdere uitspraak van Petrus ‘zilver en goud heb ik niet!’ in hetzelfde vers – onvoorzien – van toepassing op de organisatie.

Laat voorop staan dat Opwekking de afgelopen jaren duizenden mensen tot zegen is geweest. Niet alleen met de pinksterconferenties, maar ook de cd’s met Opwekkingsliederen die kerken in het hele land zingen of andere activiteiten, presentaties van christelijke organisaties en veel andere activiteiten. Voor velen is hun geloof bij Opwekking (weer) gaan leven.

Toch ben ik nieuwsgierig naar de wijze waarop het thema tot stand is gekomen. Ik ga er vanuit dat de tekst – zoals het een goede pinksterconferentie betaamt - biddend is gekozen. Iemand moet Handelingen 3 vers 6 in gedachten hebben gekregen. Zou de Heilige Geest hebben willen aankondigen dat er dit jaar geen geld – zelfs een tekort - zou zijn?

Niemand denkt er aan dat die gedachte mogelijk een profetie is of om de woorden – zilver en goud heb ik niet – als thema te kiezen. Dat lijkt me ook niet erg (we kunnen van tevoren niet alles weten), maar achteraf is het vers mogelijk toch te interpreteren als een hint van ‘boven’. Profeteren is niet alleen bemoedigen, maar ook uitspreken van corrigerende of waarschuwende woorden. Vaak kiezen we voor de 'veilige' weg en 'acceptabele' woorden. Namens de Heer spreken vraagt om volledige overgave; ongeacht de consequenties, maar vaak worden profetieën pas duidelijk als ze uitkomen en zo kunnen we deze passage ook opvatten.

Hoewel dit financiële tekort buiten de macht van de organisatie ligt en de 65.000 bezoekers van vorig jaar het tekort met slechts 15 euro persoon kunnen wegwerken, stemt dit immense financiële risico - hoewel onvoorzien - tóch tot nadenken.

Als we – zoals veel predikers en andere gelovigen in deze coronacrisis - praten over de noodzaak van het veranderen van onze wereld, de economie, ons uitgavenpatroon en de belasting van het milieu (het kan zo niet langer) dwingt het tekort van Opwekking - maar ook de werkwijze van onze kerken - ons net zo goed tot nadenken. Aan de andere kant zou iedere christelijke organisatie de groei van haar activiteiten waarschijnlijk toejuichen en op dezelfde wijze als Opwekking hebben gehandeld. Verwijtbaar niet echt, maar wel reden tot nadenken over de toekomst.

Natuurlijk kun je zeggen: 'deze crisis kwam volkomen onverwacht' of 'een tekort van een miljoen is niets vergeleken met de zegen die het oplevert voor Nederland’ en ‘God zal voorzien’. De vraag is of het wijs is om zulke (ook onvoorziene) risico’s te lopen, vooral omdat de achterban niet verplicht kan worden om bij te dragen. Hoeveel reserves zijn er na vijftig pinksterconferenties opgebouwd om dit risico te dragen en wat zijn de mogelijke consequenties van het niet binnenhalen van het benodigde bedrag? Daarover is bij de oproep om donaties weinig bekendgemaakt.

Opwekking zou haar vijftigste jubileumjaar vieren. In het oude Israël was ieder vijftigste jaar een Jubeljaar. In Leviticus 25: 10-13 lezen we: “Het is voor iedereen een Jubeljaar. Iedereen mag teruggaan naar zijn eigen stuk grond en naar zijn eigen familie. Dat 50e jaar zal een Jubeljaar voor jullie zijn. Dat jaar mogen jullie niet zaaien. En wat vanzelf op het land opkomt, mogen jullie niet oogsten om te verkopen, maar alleen om zelf van te eten. En de druiven die aan jullie niet-gesnoeide wijnstruik groeien, mogen jullie niet plukken om te verkopen, maar alleen om zelf van te eten. Het zal een Jubeljaar voor jullie zijn, een speciaal jaar voor Mij. Jullie mogen alleen eten wat vanzelf opkomt. En in het Jubeljaar zal iedereen ook het land terugkrijgen dat vroeger van hem was."

Zou 2020 een Jubeljaar voor Opwekking kunnen zijn? Een jaar dat het niet kan zaaien en oogsten – zoals de voorgaande jaren - en dat alle bezoekers (vanwege corona noodgedwongen) terugkeren naar hun eigen familie (kerk of huis) om het geleerde van de afgelopen jaren in praktijk te brengen? Om alles weer terug te geven aan God en de oorspronkelijke eigenaren? Is God iets groters van plan, wat iedere kerk of organisatie overstijgt? Ook al zou dat niet gebeuren, is het toch een mooie gedachte om een opwekking in Nederland terug te geven aan God.

In gedachten zie ik Jezus (zonder miljoenenbegroting), een boot lenend, een ezel lenend, een bovenzaal lenend, zijn leerlingen opdragend niets mee te nemen op reis, de grootse uitstorting van de Heilige Geest die plaatsvond in een huis met vurig biddende discipelen en de eerste christenen die in hun huizen samenkwamen en alles samen deelden. Een geloof en levenswandel; gratis ontvangen en gratis doorgegeven...

Dit jaar vindt Opwekking na vele jaren niet plaats in Biddinghuizen. Zou in die plaatsnaam ook nog een verborgen boodschap zitten? #bidinhuizen

Net nu ik dit artikel wil publiceren, lees ik dat de Opwekking kiest voor een digitale pinksterconferentie: 'Samen kerk, samen sterk'. Zij zegt daarover: "Diverse organisaties (...) delen een gezamenlijk verlangen: om juist in deze tijd door samen op te trekken, kerken en gelovigen bij elkaar te brengen om Pinksteren te vieren, en van daaruit, vervuld met de Heilige Geest, opnieuw onze plek in te nemen in de samenleving."

Ik wens Opwekking veel wijsheid en zegen toe en dat dit Jubeljaar tot zegen voor Nederland mag zijn.

Opwekking naar #bidinhuizen

Corona treft ook de jaarlijkse pinksterconferentie Opwekking. Het niet doorgaan van dit christelijke evenement met vorig jaar 65.000 bezoekers levert een mogelijk tekort op van bijna een miljoen euro. De organisatie vraagt haar achterban het tekort te dekken. Je zou verwachten dat de enthousiaste landelijke achterban deze oproep massaal deelt, maar het is nog opvallend rustig op social media. Toch is er al vier ton binnen.

Het thema van de geannuleerde pinksterconferentie luidt: ‘Het komt door Zijn naam’. Woorden geïnspireerd op Handelingen 3. Petrus en Johannes ontmoeten een verlamde bedelaar, die hen om een aalmoes vraagt. Petrus antwoordt: “Zilver en goud heb ik niet. Maar wát ik heb, geef ik je. Ik zeg je in de naam van Jezus Christus uit Nazaret: Sta op en loop!".’

Treffend: nu Opwekking vanwege corona niet doorgaat moet de organisatie zelf – net als de bedelaar in het verhaal – haar hand ophouden en vraagt zij haar achterban om steun om zodoende het tekort van negen ton (!) te dekken. Daarmee lijkt de eerdere uitspraak van Petrus ‘zilver en goud heb ik niet!’ in hetzelfde vers – onvoorzien – van toepassing op de organisatie.

Laat voorop staan dat Opwekking de afgelopen jaren duizenden mensen tot zegen is geweest. Niet alleen met de pinksterconferenties, maar ook de cd’s met Opwekkingsliederen die kerken in het hele land zingen of andere activiteiten, presentaties van christelijke organisaties en veel andere activiteiten. Voor velen is hun geloof bij Opwekking (weer) gaan leven.

Toch ben ik nieuwsgierig naar de wijze waarop het thema tot stand is gekomen. Ik ga er vanuit dat de tekst – zoals het een goede pinksterconferentie betaamt - biddend is gekozen. Iemand moet Handelingen 3 vers 6 in gedachten hebben gekregen. Zou de Heilige Geest hebben willen aankondigen dat er dit jaar geen geld – zelfs een tekort - zou zijn?

Niemand denkt er aan dat die gedachte mogelijk een profetie is of om de woorden – zilver en goud heb ik niet – als thema te kiezen. Dat lijkt me ook niet erg (we kunnen van tevoren niet alles weten), maar achteraf is het vers mogelijk toch te interpreteren als een hint van ‘boven’. Profeteren is niet alleen bemoedigen, maar ook uitspreken van corrigerende of waarschuwende woorden. Vaak kiezen we voor de 'veilige' weg en 'acceptabele' woorden. Namens de Heer spreken vraagt om volledige overgave; ongeacht de consequenties, maar vaak worden profetieën pas duidelijk als ze uitkomen en zo kunnen we deze passage ook opvatten.

Hoewel dit financiële tekort buiten de macht van de organisatie ligt en de 65.000 bezoekers van vorig jaar het tekort met slechts 15 euro persoon kunnen wegwerken, stemt dit immense financiële risico - hoewel onvoorzien - tóch tot nadenken.

Als we – zoals veel predikers en andere gelovigen in deze coronacrisis - praten over de noodzaak van het veranderen van onze wereld, de economie, ons uitgavenpatroon en de belasting van het milieu (het kan zo niet langer) dwingt het tekort van Opwekking - maar ook de werkwijze van onze kerken - ons net zo goed tot nadenken. Aan de andere kant zou iedere christelijke organisatie de groei van haar activiteiten waarschijnlijk toejuichen en op dezelfde wijze als Opwekking hebben gehandeld. Verwijtbaar niet echt, maar wel reden tot nadenken over de toekomst.

Natuurlijk kun je zeggen: 'deze crisis kwam volkomen onverwacht' of 'een tekort van een miljoen is niets vergeleken met de zegen die het oplevert voor Nederland’ en ‘God zal voorzien’. De vraag is of het wijs is om zulke (ook onvoorziene) risico’s te lopen, vooral omdat de achterban niet verplicht kan worden om bij te dragen. Hoeveel reserves zijn er na vijftig pinksterconferenties opgebouwd om dit risico te dragen en wat zijn de mogelijke consequenties van het niet binnenhalen van het benodigde bedrag? Daarover is bij de oproep om donaties weinig bekendgemaakt.

Opwekking zou haar vijftigste jubileumjaar vieren. In het oude Israël was ieder vijftigste jaar een Jubeljaar. In Leviticus 25: 10-13 lezen we: “Het is voor iedereen een Jubeljaar. Iedereen mag teruggaan naar zijn eigen stuk grond en naar zijn eigen familie. Dat 50e jaar zal een Jubeljaar voor jullie zijn. Dat jaar mogen jullie niet zaaien. En wat vanzelf op het land opkomt, mogen jullie niet oogsten om te verkopen, maar alleen om zelf van te eten. En de druiven die aan jullie niet-gesnoeide wijnstruik groeien, mogen jullie niet plukken om te verkopen, maar alleen om zelf van te eten. Het zal een Jubeljaar voor jullie zijn, een speciaal jaar voor Mij. Jullie mogen alleen eten wat vanzelf opkomt. En in het Jubeljaar zal iedereen ook het land terugkrijgen dat vroeger van hem was."

Zou 2020 een Jubeljaar voor Opwekking kunnen zijn? Een jaar dat het niet kan zaaien en oogsten – zoals de voorgaande jaren - en dat alle bezoekers (vanwege corona noodgedwongen) terugkeren naar hun eigen familie (kerk of huis) om het geleerde van de afgelopen jaren in praktijk te brengen? Om alles weer terug te geven aan God en de oorspronkelijke eigenaren? Is God iets groters van plan, wat iedere kerk of organisatie overstijgt? Ook al zou dat niet gebeuren, is het toch een mooie gedachte om een opwekking in Nederland terug te geven aan God.

In gedachten zie ik Jezus (zonder miljoenenbegroting), een boot lenend, een ezel lenend, een bovenzaal lenend, zijn leerlingen opdragend niets mee te nemen op reis, de grootse uitstorting van de Heilige Geest die plaatsvond in een huis met vurig biddende discipelen en de eerste christenen die in hun huizen samenkwamen en alles samen deelden. Een geloof en levenswandel; gratis ontvangen en gratis doorgegeven...

Dit jaar vindt Opwekking na vele jaren niet plaats in Biddinghuizen. Zou in die plaatsnaam ook nog een verborgen boodschap zitten? #bidinhuizen

Net nu ik dit artikel wil publiceren, lees ik dat de Opwekking kiest voor een digitale pinksterconferentie: 'Samen kerk, samen sterk'. Zij zegt daarover: "Diverse organisaties (...) delen een gezamenlijk verlangen: om juist in deze tijd door samen op te trekken, kerken en gelovigen bij elkaar te brengen om Pinksteren te vieren, en van daaruit, vervuld met de Heilige Geest, opnieuw onze plek in te nemen in de samenleving."

Ik wens Opwekking veel wijsheid en zegen toe en dat dit Jubeljaar tot zegen voor Nederland mag zijn.